خبر اول: خاتمي گفت: ما نسبت به اسلام، نظام و رهبري مسووليم. وي تاكيد كرد: ترجيح مي دهم نيايم. ولي ابراز اميدواري کرد طي روزهاي آينده تکليف اصلاح طلبان مشخص شود.
خبر دوم: ميرحسين موسوي از انحلال سازمان مديريت و برنامه ريزي کشور انتقاد كرد.
خبر سوم: حسن روحاني نسبت به خطر عقبگرد به گذشته و رواج استبداد در کشور هشدار داد.
خبر چهارم: محمود احمدي نژاد به روساي دولت امريکا توصيه کرد فشار را از روي مردم امريکا بردارند و اجازه بدهند اين مردم سرنوشت خود را خود تعيين کنند.
به نظر نمي رسد اين خبرها مال امروز باشد نه؟ ولي باور كنيد همه آنها در روزنامه اعتماد مورخ 10/11/87 چاپ شده بودند.
در وهله اول بايد توجه داشته باشيم كه در روز جاري وضعيت ايران و دنيا به اين صورت بوده است:
اولاً سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور مدتهاست كه منحل شده. ولي ظاهراً ميرحسين موسوي از وقتي تصميم گرفته كه احتمال بدهد كه شايد كانديداي رياست جمهوري بشود، تازه فهميده كه در اين سالها هيچ اظهار نظري نكرده و ضايع است يك نامزد هيچ نظري نداشته باشد. حالا دارد جبران مافات مي كند.
ثانياً تكليف مردم آمريكا چند ماه است روشن شده و آنها انتخاب خودشان را كرده اند. تازه احمدي نژاد هم همان روز به انتخاب آنها نامه نوشت. البته شايد اين فراموشي ايشان به دليل آنچه كه خودش «اصابت آنفلوآنزا» ناميده رخ داده باشد! شانس آورديم چيز ديگري اصابت نكرده.
اما اين وسط، جناب حسن روحاني كمي مشكوك مي زنند! نكند ايشان هم مي خواهند كانديدا شوند؟ حرفهايشان شبيه خاتمي 11 سال پيش شده است. باشد كه 11 سال بعد خودشان بفهمند نسبت به اسلام، نظام و رهبري مسوولند.
نتیجه گیری تاریخی: مهم نیست چه اتفاقی در چه تاریخی افتاده. مهم این است که شما در کجای تاریخ ایستاده اید!
