۱- حدود سه هفته پیش شرکت مخابرات (یا هر نهاد مجهول الهویه ای) اقدام به قطع پیامکها کرد.
۲- هیچ نهادی رسماً این قطع را نپذیرفت.
۳- در مقاطعی حتی کل ارتباط خطوط موبایل قطع شد.
۴- هیچ توضیحی به مردم داده نشد.
۵- اعطای خطوط موبایل به مردم هزینه های گزافی برای مردم داشته است که قرار بود برای جبران این هزینه های گزاف سهام مخابرات به مردم داده شود.
۶- این اتفاق هرگز نیفتاد در حالیکه مخابرات اعتراف کرده بود هزینه های اولیه جهت سرمایه گذاری و راه اندازی و گسترش خطوط موبایل استفاده شده است. این یعنی سرمایه گذاری از جیب ملت.
۷- حالا پیامکها راه اندازی شده اند.
۸- مردم می نویسند: اس ام اس را خدا آزاد کرد!
۹- شوخی جالبی است و کنایه جالبتری هم هست. اما خنده دار نیست. یعنی یک عده به ما توهین کردند و وسیله شخصی ملت را از آنها گرفتند بعد ما هیچ اعتراضی نکردیم حالا هم که بدون هیچ توضیحی وسیله شخصی مردم را به آنها پس می دهند خوشحالیم و با این موضوع شوخی می کنیم؟
۱۰- بهتر نبود برای اعتراض به مخابرات (یا هر نهاد مجهول الهویه بانی این ماجرا) ارسال اس ام اس را تحریم می کردیم؟
